Κουζινοκουβέντες

Συζητήσεις με ανθρώπους που εκτιμώ και θαυμάζω. Όχι απαραίτητα απο τον χώρο της Γαστρονομίας. Σε ατμόσφαιρα φιλική, σαν να γίνεται σε μια κουζίνα, μεταξύ φίλων. Και βέβαια, τελικά κάνουμε κάποια συζήτηση για μαγειρική ή γαστρονομία.

Ποιά Amstel;

Συνέντευξη με τον δημιουργό του spot

O Θανάσης Παπαθανασίου είναι ένα απο τα μεγαλύτερα δημιουργικά μυαλά στην Ελλάδα. Δημιουργός και υπεύθυνος για μερικές απο τις σημαντικότερες καμπάνιες των τελευταίων χρόνων. 

Παρόλα αυτά, ένας άνθρωπος «αγνωστος» και χαμηλών τόνων.
Μιλάμε χρόνια και φέτος που έκανε μια καμπάνια που συζητήθηκε πολύ είπαμε να κανουμε μια κουζινοκουβεντα.

-Κάθε καλοκαίρι, εχουμε τον πόλεμο των αναψυκτικών, των γιαουρτιών και της μπύρας. Δημιουργήσες την καμπάνια της Amstel. Εκανε πάταγο και συζητήθηκε πολύ. Ποιό ηταν το σκεπτικό πίσω απο πίσω της?

-H Αmstel έχει εδώ και πολλά χρόνια την εικόνα της μπύρας της προηγούμενης γενιάς. ‘Ηταν η ηγετική μπύρα της δεκαετίας του 80 και του 90. Σήμερα εξακολουθεί να είναι πρώτη σε μερίδιο αγοράς, έχοντας χάσει όμως σημαντικό κομμάτι, από τις μπύρες που εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 2000. Επιπρόσθετα, τα τελευταία χρόνια ήταν η αγαπημένη μπύρα κυρίως πιο λαϊκών στρωμάτων, έχοντας σε μεγάλο βαθμό χάσει τη νεολαία. Το ζητούμενο από την Αθηναϊκή Ζυθοποιία ήταν μια καμπάνια που θα ξαναέκανε την Amstel cool στα μάτια των 20-30.

Η ιδέα της καμπάνιας είναι απλή. Ξεκινήσαμε από την παραδοχή ότι αυτό το ηλικιακό γκρουπ απαξιώνει τη μάρκα. (Εξ ου και Ποια Amstel;) Από την άλλη είδαμε ότι αυτή η απαξίωση προς οτιδήποτε έχει αξία είναι γενική τάση του Έλληνα που έχει ενισχυθεί πολύ τα τελευταία χρόνια και αποφασίσαμε να το κάνουμε κωμωδία σε συνέχειες.

Για χαρακτήρες επιλέξαμε δύο νεαρά παιδιά που φτιάχνουν μπύρα σπίτι τους ώστε η απαξίωση προς την Amstel να έχει ουσιαστικό χαρακτήρα, να πατάει κάπου. Κάθε επεισόδιο της σειράς είναι και μία αφορμή να μιλήσουμε για διαφορετικά προϊοντικά χαρακτηριστικά της μάρκας αλλά και να κάνουμε γενικότερα κοινωνικά σχόλια.

λοι, ίσως , θα θέλαμε καμπάνια με Στικούδη, αλλα μήπως η όλη οπτική απαξιώνει τις μικρές ζυθοποιίες?

-Πιστεύω ότι ο θόρυβος που περιγράφεις δημιουργήθηκε άδικα από μια πολωμένη ανάγνωση της καμπάνιας και θα σου εξηγήσω γιατί. Οι χαρακτήρες που παρουσιάζονται είναι δύο έξυπνα, εφευρετικά και συμπαθητικά παιδιά που φτιάχνουν μπύρα σπίτι τους. Την πρώτη φορά που δοκιμάζουν αποτυγχάνουν, κάτι που είναι απόλυτα φυσιολογικό, το περίεργο θα ήταν να πετύχαιναν χωρίς κόπο. Από κει και πέρα οι περιπέτειές τους θα εξελιχθούν και υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα. Θεωρώ κοντόφθαλμο και άδικο να θεωρούν οι μικροζυθοποιοί ότι στα πρόσωπα του Μπίλυ και του Μάνου απαξιώνεται συλλήβδην η μικροζυθοποιία. Είναι αντίφαση από τη μια να απορρίπτουν τους χαρακτήρες και  από την άλλη να αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους σε αυτούς.

Επίσης διαβάζω σε σχόλια ότι η Αθηναϊκή έκανε αυτή την καμπάνια για να χτυπήσει τους μικροζυθοποιούς επειδή της έχουν κάνει ζημιά κλπ. Αυτό είναι αστείο διότι όσο διαδίδεται η μικροζυθοποιία τόσο διευρύνεται η κουλτούρα της μπύρας γεγονός που συμφέρει την Αθηναϊκή γιατί αυξάνεται το αγοραστικό της κοινό, άρα και τα μερίδιά της. Αλλωστε, θα ήταν απίστευτα ερασιτεχνικό εκ μέρους τους αν ήθελαν να χτυπήσουν τη μικροζυθοποιία να το κάνουν με μια καμπάνια που στην πραγματικότητα τη διαδίδει. Αν με ρωτάς ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της καμπάνιας μετά από έναν χρόνο θα σου έλεγα ότι το μερίδιο της Amstel θα αυξηθεί  αλλά από την άλλη, όλοι πια ξέρουν ότι μπορείς να φτιάξεις μπύρα σπίτι σου, θα υπάρξει δηλαδή ένα κύμα μικροζυθοποιίας ακριβώς επειδή η καμπάνια το δημιούργησε. Αν ήμουν μικροζυθοποιός θα ήμουν ευγνώμων που έτρεξε η καμπάνια. Έκανε γνωστή την υπόθεσή μου.

-Απο την άλλη η καμπάνια της Alfa,εγινε viral. Εκει, παραδόξως παρότι ειναι απο την ίδια ζυθοποιία λατρευτηκε. Μήπως αυτη ηταν μια προσέγγιση πιο στην καρδιά του Έλληνα?

-Η Alfa είναι μία μπύρα που επίσης ανήκει στην Αθηναϊκή Ζυθοποιία. Για στρατηγικούς λόγους επέλεξε να τοποθετηθεί σαν η μπύρα της ελληνικής οικογένειας και το έκανε με τρόπο που συγκίνησε όλη την Ελλάδα γιατί άγγιξε το θυμικό του έλληνα. Είχε πολλή πλάκα που διάβαζα στα σχόλια στο Facebook από τους haters της διαφήμισης Amstel “Ποιά Άμστελ; Αυτή είναι διαφήμιση. Προτιμάμε τις ελληνικές μπύρες!»

-Σαν καταναλωτής επιλέγεις μικρές φίρμες?

-Σαν καταναλωτής, δοκιμάζω πράγματα και καταλήγω στο καλύτερο value for money. Όχι, δεν επιλέγω μικρές φίρμες μόνο και μόνο επειδή είναι μικρές. Τις επιλέγω όταν νιώθω ότι πρέπει να διαδώσω μια προσπάθεια που αξίζει να επιβραβευτεί. Αν με ρωτάς για μπύρες, ναι, υπάρχουν ελληνικές μικροζυθοποιίες με πολύ καλές μπύρες που αξίζει να διαδωθούν. 

-Η πρόκληση είναι γνωστο μέσον. Η εταιρία που κάνει τις διαφημισεις γνωστου καταστηματος που πουλαει παιδικά παιχνίδια, πανυγηρισε 2.000.000 organic page views στο Fb σε μια μέρα, χώρια τα ατελείωτα τρολλαρίσματα.  Αυτό όμως ειναι επιτυχία η απλά πρόκληση? 

-Είναι αλήθεια πως τον τελευταίο καιρό για να είναι πετυχημένη μια διαφήμιση πρέπει να πολώνει αλλιώς δεν θα συζητηθεί, δεν θα αποκτήσει δυναμική. Αυτή την εποχή, ο κόσμος ψάχνει λόγο για να θυμώσει, οι πάντες ερεθίζονται πιο εύκολα απ’ ότι παλιότερα. Τώρα αν με ρωτάς με τι θυμώνει ο κόσμος, η απάντηση είναι με οτιδήποτε θεωρεί ότι τον προσβάλλει με οποιονδήποτε τρόπο. Στη διαφήμιση του Jumbo που αναφέρθηκες, πολύς κόσμος θεώρησε ότι η φράση «χτύπα σαν άντρας» ήταν σεξιστική και προέτρεπε σε βία. Για μένα δεν ήταν παρά μία πλάκα αμφισβητήσιμης αισθητικής αλλά μέχρις εκεί. Στον ΣΕΕ, το Συμβούλιο που ελέγχει τη νομιμότητα των διαφημίσεων έχει φτάσει ακόμα και η καμπάνια του Τζόκερ-άσε το θείο-πιάσε το Τζόκερ γιατί λέει είναι ανήθικη για το θεσμό της οικογένειας!

Είναι πλέον μεγάλο θέμα το χιούμορ στη διαφήμιση γιατί  για να είμαστε politically correct πρέπει να αποφεύγουμε οποιαδήποτε πλάκα  με οποιαδήποτε ομάδα του πληθυσμού γιατί αμέσως θα προσβληθεί και θα δημιουργήσει θέμα. Όταν παλιά η Βλαχοπούλου τραγουδούσε «πέθανε ο θείος-πέθανε ο θείος» επειδή θα τον κληρονομούσε, όλοι γέλαγαν, κανείς δεν ένιωθε προσβεβλημένος. Άλλοι καιροί, άλλα ήθη. 

-Ασχολείσαι με την μαγειρική η εχεις κανει καποια καμπανια για προϊόντα διατροφής?

-Με τη μαγειρική ασχολούμαι όσο μπορώ. Συνήθως τα οικογενειακά μεσημέρια της Κυριακής. Το μαγείρεμα μοιάζει πάρα πολύ με τη δημιουργική διαδικασία σε μια διαφημιστική εταιρία. Έχεις κάποια υλικά και πρέπει με αυτά να πετύχεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ακόμα και με τα ίδια υλικά και την ίδια συνταγή το αποτέλεσμα είναι κάθε φορά διαφορετικό. Εξαρτάται και από άλλα αόρατα πράγματα όπως η όρεξη της στιγμής, ποιος είναι ο αποδέκτης, το κέφι της ημέρας και η περιρρέουσα ενέργεια.

Επαγγελματικά, έχω ασχοληθεί με διάφορα τρόφιμα. Αυτή Καραμολέγκος «Αργοψημένο»  είναι  μια πρόσφατη διαφήμιση που κάναμε για το Aργοψημένο του Καραμολέγκου που παρόλο που ξεκινάει με ένα πτώμα στο τραπέζι δεν κατάφερε …δυστυχώς  να δημιουργήσει αρνητικό θόρυβο και να συζητηθεί. (γέλια) Πήρε μόνο θετικά σχόλια!!

-Πάντα είναι απόλαυση η συζήτηση μαζί σου. Σε ευχαριστώ πολύ!

 

Popi Walick

Η κυρία του Ελληνικού Κρασιού

Mιχαήλ Μπλέτσας

Ο έλληνας Διευθυντής του Media Lab

Γρηγόρης Χέλμης

Μεzen & Φαντασία

Στέλλιος Μπουτάρης

Με όνομα βαρυ σαν ιστορία.